Veel landen buiten West-Europa hebben in onze media niet altijd een mooie reputatie. Bulgarije, Georgië en Armenië weten we vaak maar weinig van. En klinken sowieso voor veel mensen spannend en ook Turkije, zeker buiten de bekende toeristische gebieden, kan vooraf best een beetje eng klinken.
Maar als je er eenmaal rondrijdt, merk je dat je veel van die vooroordelen eigenlijk wel kunt wegstrepen.
Je komt uiteindelijk in al die landen gewoon mensen tegen die niet zoveel anders zijn dan wijzelf. Iedereen wil eigenlijk gewoon een goed leven en geen problemen. Dat geldt voor het grootste deel van de bevolking. Mensen reageren misschien anders op bepaalde situaties dan wij gewend zijn, maar dat betekent zeker niet dat ze bedreigend zijn.
Als er ’s nachts ineens een auto bij je camper komt staan
Een voorbeeld daarvan is wanneer je ergens midden in het niets staat. In veel landen zijn helemaal geen camperplaatsen of fatsoenlijke campings. Je zoekt dus zelf een mooi plekje uit.
Dan kan het gebeuren dat je ’s avonds of ’s nachts ineens wordt bekeken of dat mensen met hun auto bij je in de buurt komen staan.
Dat kan op zo’n moment best spannend zijn. Je denkt misschien: waarom komen die mensen hierheen? Wat willen ze van ons?
Maar meestal is de reden veel eenvoudiger.
Ze zijn gewoon nieuwsgierig naar je.
Of Jij hebt gewoon een mooi plekje gevonden en zij denken precies hetzelfde. Ze willen hier ook even zitten, wat drinken met vrienden of familie en van de omgeving genieten.
Ze komen dus niet speciaal voor jou. Ze komen omdat ze dat een mooi plekje vinden.
Dat soort situaties leer je door ervaring steeds beter te begrijpen.
Een grensovergang kan spannend lijken
Een andere situatie die veel mensen spannend vinden, is een grensovergang.
Bijvoorbeeld in Bulgarije, waar de grensovergangen er soms anders uitzien dan wij in West-Europa gewend zijn. Het land is economisch wat minder sterk en daardoor kan zo’n grensovergang er wat ouderwets uitzien.
Je spreekt de taal niet en de klanken van een vreemde taal kunnen voor ons soms nogal bedreigend of intimiderend overkomen.
Maar uiteindelijk zijn het gewoon douaneprocedures. Ze doen hun werk en jij doet wat van je gevraagd wordt.
Ook het idee van corruptie speelt bij mensen vaak mee. Maar in de landen waar wij tegenwoordig met onze camper reizen – Bulgarije, Turkije, Georgië en Armenië – is dat naar mijn ervaring op dit moment geen reden om bang te zijn.
Er zijn gewoon regels en wetten en als toerist ben je behoorlijk beschermd. Je moet natuurlijk altijd normaal en netjes handelen, maar je hoeft niet bij iedere grensovergang te denken dat iemand je zomaar probeert af te zetten.
Verkeer: andere normen, niet per se gevaarlijker
Ook het verkeer buiten West-Europa kan spannend zijn.
Mensen hebben daar soms een heel andere kijk op verkeer. Ze gebruiken de weg gewoon zo veel mogelijk. Een tweebaansweg kan daardoor ineens als een drie- of vierbaansweg worden gebruikt.
Ook hun inschatting van veiligheid is anders dan wij gewend zijn.
In West-Europa zijn we misschien behoorlijk voorzichtig geworden. Als wij een tegenligger zien aankomen, denken we al snel: dan ga ik niet meer inhalen.
Daar kan iemand rustig nog wel inhalen als hij jou al lang ziet aankomen.
De eerste keer denk je misschien: dat gaat nooit goed.
Maar vervolgens zie je dat het eigenlijk vrijwel altijd goed gaat. Ze hebben hun eigen manier van inschatten en zijn daar aan gewend.
Dat betekent niet dat het verkeer overal veilig is of dat je maar alles moet nadoen. Je moet alleen begrijpen dat veiligheidsnormen anders worden ingeschat.
Je moet flexibel zijn, creatief en een beetje meegaand. Maar je moet soms ook gewoon voor jezelf opkomen. Je laat je niet altijd maar aan de kant drukken; soms moet je ook gewoon je ruimte pakken.
Corruptie en afzetten
Een ander vooroordeel is dat je in dit soort landen voortdurend moet oppassen voor corruptie of dat je als toerist meteen wordt opgelicht.
Dat is naar mijn ervaring tegenwoordig over het algemeen helemaal niet aan de orde in Bulgarije, Turkije, Georgië en Armenië.
Wat wel voorkomt, is dat prijzen niet altijd zo vaststaan als wij gewend zijn. Vooral in de horeca is het daarom verstandig om gewoon even naar de menukaart te vragen.
Dan weet je vooraf wat je bestelt en wat het kost.
Ik heb niet de indruk dat mensen je zomaar bewust proberen te bedonderen. Maar ze kunnen natuurlijk wel hun kans pakken. Als jij uit West-Europa komt, is de gedachte misschien: die kan best een euro meer betalen voor dat kopje koffie.
Dat is voor hen niet per se oplichting. Voor ons is het gewoon prettig om vooraf te weten waar we aan toe zijn.
Slechte wegen en slechte brandstof?
Dan zijn er nog de bekende verhalen over slechte wegen en slechte brandstof.
Ook daar zitten behoorlijk wat fabeltjes tussen.
De kwaliteit van de brandstof is naar mijn ervaring gewoon goed. In al die jaren en de vele kilometers die ik in deze landen heb gereden, heb ik nog nooit problemen gehad omdat de brandstof niet goed zou zijn.
En ook het wegennet is in veel landen verrassend goed.
Natuurlijk zijn er gebieden met onverharde wegen of wegen met achterstallig onderhoud. Maar vooral Turkije spant wat mij betreft echt de kroon. Daar ligt een enorm mooi wegennetwerk.
Je moet dus oppassen dat je je beeld van een land niet laat bepalen door verhalen die je vooraf hebt gehoord.
Want zodra je er zelf rondrijdt, ontdek je vaak dat de werkelijkheid heel anders is.
En misschien is dat uiteindelijk wel een van de mooiste dingen van reizen: je leert niet alleen andere landen kennen, maar je leert ook welke ideeën je zelf eigenlijk had meegenomen die helemaal niet bleken te kloppen.
